ไผ่

holiday palace ไม้ไผ่มีความสวยงามในตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นผิวที่มีสีต่างๆ กันเมื่อแห้งแล้วมักจะมีสีเหลืองอยู่เช่นนั้นตลอดไป ด้วยคุณสมบัติพิเศษนี้ ชาวเอเซียจึงใช้เหล็กหรือโลหะเผาไฟจนร้อนแล้วเขียนตัวอักษรหรือลวดลายลงบนผิวไม้ไผ่ ( Bamboo Pyrographic ) เช่นจีนจารึกบทกวีบนผิวไม้ไผ่ ชาวญี่ปุ่นใช้เขียนชื่อเจ้าของบ้านแขวนไว้หน้าบ้านและจารึกบทกวีแขวนไว้สองข้างประตูเรือนน้ำชา ( Tea House ) ชาวเกาหลีใช้เขียนเป็นลวดลายบนเครื่องใช้ เช่นเดียวกับที่ชาวบาตัก ( Batak) ในประเทศอินโดนีเซีย ใช้เหล็กเผาไฟ ขูด ขีด เขียน ลงบนกระบอกไม้ไผ่ สำหรับเก็บยาหรือทำเป็นปฏิทิน ในขณะที่ชาวบาหลีใช้จารลงบนผิวไผ่เป็นแผ่นๆ เพื่อใช้เป็นคัมภีร์ในศาสนาตน นอกจากไม้ไผ่จะมีผิวสวยแล้ว เนื้อไผ่ยังมีลักษณะพิเศษต่างจากเนื้อไม้อื่นคือ มีเสี้ยนยาวขนานกันเป็นเส้น จึงแปรรูปเป็นเส้น เป็นปื้น หรือเหลาให้กลมได้ง่าย และเมื่อแก่เต็มที่แล้วจะเป็นเส้นละเอียดแข็ง มอดแมลงไม่กินจนมีผู้กล่าวว่า เครื่องจักสานไม้ไผ่นั้น ผู้สานสามารถสานให้เป็นรูปทรงแปลกๆ แตกต่างกันได้มากมาย จนเครื่องจักสานบางชิ้นมีรูปทรงและผิวสวยงามดุจงานประติมากรรมสมัยใหม่ทีเดียวไผ่เป็นพืชที่อยู่ในจำพวกหญ้า คือ วงศ์ (Family) Gramineae เช่นเดียวกับข้าว ข้าวโพด ข้าวฟ่าง หญ้าแพรก ฯลฯ อันเป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยวแต่ไผ่นับเป็นหญ้าที่มีขนาดใหญ่ที่สุดและสูงที่สุดในบรรดาหญ้าทั้งหมดรวมทั้งโตเร็วที่สุดด้วย จึงอาจนับได้ว่าไผ่เป็นพืชมหัศจรรย์ที่รวมเอาคุณสมบัติดีเด่นหลายๆ ชนิดมาอยู่ในที่เดียวกันพืชที่เรารวมเรียกว่า “ไผ่” นั้นมีอยู่หลายสกุล แต่ละสกุลก็มีหลายชนิดด้วยกัน เช่น สกุล (Genus) Bambusa Dendrocalamus และ Thyrsootachys เป็นต้น ไผ่ที่คนไทยรู้จักดีมีหลายชนิด (spicies) เช่น ไผ่สีสุด ไผ่ตง ไผ่รวก เป็นต้น ในภาษาอังกฤษ รวมเรียกๆไผ่ว่า Bambooหากจะค้นคว้าเรื่องประโยชน์ของไผ่ที่มีต่อมนุษย์ในด้านต่างๆ ให้ครบถ้วนแล้ว คงเขียนเป็นหนังสือเล่มใหญ่ๆ ได้เลยที่เดียว เพราะมีมากมายมหาศาลจริงๆ แทบไม่น่าเชื่อเลยว่าจะมีพืชมหัศจรรย์อย่างนี้อยู่บนโลกในด้านอาหารของมนุษย์นั้นนอกจากหน่อไม้แล้ว เมล็ดของไผ่ก็ใช้เป็นอาหารได้เช่นเดียวกับเมล็ดข้าว ปกติไผ่จะออกดอกติดเมล็ดในปีที่อากาศแห้งแล้งมากๆ ซึ่งในปีเช่นนั้น การปลูกข้าวมักจะล้มเหลว เมื่อได้ข้าวไม่เพียงพอบริโภค ชาวไทยในอดีตก็จะพากันเข้าป่าไปเก็บเมล็ดไผ่(ซึ่งออกดอกในปีนั้น) มากินแทนข้าวชีวิตของชาวไทยในอดีตนั้น เกี่ยวข้องกับไผ่ตั้งแต่เกิดจนตาย เมื่อแรกเกิดนั้นเรียกเวลาเกิดว่า “เวลาตกฟาก” เพราะพื้นบ้านสมัยก่อนเรียกว่าฟาก(ทำด้วยไม้ไผ่ทั้งลำ เอามาแผ่ให้เป็นผืนต่อกันคล้ายเสื่อ) เมื่อเกิดแล้วก็ตัดสายสะดือด้วยผิวไผ่ (นิยมใช้ผิวไผ่รวก) ต่อจากนั้นก็นำไปใส่กระด้งร่อนไปมา กระดังก็สานด้วยไม้ไผ่(ตอก)นั่นเอง ตอนตายก็วางศพลงบนแคร่ที่ทำด้วยไม้ไผ่ แล้วหามด้วยไม้คานที่ทำจากลำไผ่ ฯลฯในชีวิตประจำวันของชาวไทยก็ใช้ประโยชน์จากไม้ไผ่มากมายเริ่มตั้งแต่เด็กก็มีเครื่องเล่นหลายชนิดทำจากไม้ไผ่ (เช่นว่าว) เมื่อเล่นซนมากไปก็จะถูกทำโทษด้วย “ไม้เรียว” ซึ่งมักทำมาจากไม้ไผ่อีกเหมือนกันสำหรับผู้ใหญ่ก็มีเครื่องใช้ไม้สอยต่างๆ จากไม้ไผ่มากมาย เริ่มจากในบ้านซึ่งอาจกล่าวได้ว่าบ้านทั้งหลังสามารถสร้างได้จากไม้ไผ่เพียงอย่างเดียว ตั้งแต่เสา พื้น ฝา ไปจนถึงหลังคา สำหรับบ้านหรือตึกซึ่งสร้างจากไม้จริงหรือปูนซีเมนต์ ก็ยังใช้ไม้ไผ่เป็นโครงสร้างนั่งร้านระหว่างการก่อสร้างหรือทาสีตกแต่ง หากอยากอยู่เรือนแพที่ลอยน้ำก็ต้องใช้ไม้ไผ่มัดเป็นแพเพื่อพยุงบ้านให้ลอยน้ำอยู่ได้ไม้ไผ่มีประโยชน์มากกับคนเราคนเราสามารถนำไม้ไผ่มาสร้างบ้านที่อยู่อาศัย และทำเครื่องจักสานอื่นๆอีกมากมายสำหรับไม่ไผ่นั้นใช้ได้ทุกส่วนตั้งแต่ หน่อ ลำต้น ใบ ราก เยื่อไผ่ ขุยไผ่ มีประโยชน์ใช้สอยในชีวิตประจำวัน holiday palace